Geschiedenis

Volgens Maurice Oude Wansink

In de Almanak Primum van onze vereniging staan de namen van de eerste vijf reunisten vermeld. Thans is het aantal reunisten gegroeid tot ruim 450. Om de geschiedenis van de reunistenvereniging te illustreren vanaf de conceptie tot in 1996 kunnen we een beroep doen op een gedeelte van het stuk van Maurice Oude Wansink die in het kaliber is verschenen.

"De vraag waar sinds de invoering van het reunistlidmaatschap al vaak mee is gespeeld betreft het bestaansrecht van de reunistenvereniging. Een goede vereniging zorgt immers voor haar reunisten, dus zou er geen enkele behoefte moeten bestaan om een eigen vereniging met een eigen bestuur op te richten. Dat is de negatieve uitleg van het bestaan van de RV, want het gaat uit van incapabele bestuurders bij de SV. Dat kan niet het geval zijn. Wat is dan de reden dat ongeveer twintig reunisten op instigatie van de oprichters Freek Snel, Bart Thoonen en ondergetekende in augustus 1992 hun handtekening hebben gezet onder de akte van oprichting van de RV?

Terugkijkend op die memorabele zaterdagmiddag in cafe D’n Ingel aan het Vrijthof, zou ik zeggen: "partir, c’est mourir un peu."

Formeel had de RV geen bestaansrecht, hoewel ze in de eerste jaren een aantal belangrijke taken van het bestuur van de SV ten aanzien van de reunisten tot de hare heeft gemaakt. Het betrof dan het (samen met de SV) innen van contributies, het organiseren van spontaan tot reunistenborrel omgedoopte borrels en zo mogelijk, het verschaffen van enige informatie over de SV aan de reunisten. Elk bestuur van de SV had deze taken kunnen vervullen, dus een noodzaak was er niet. Dus hou ik het nog steeds op: "partir, c’est mourir un peu".

Reunisten verenigt U! De moraal van de oprichting, het credo van de oprichters.

De RV heeft nu zeker bestaansrecht, al is het alleen maar om de herkenbaarheid van het fenomeen reunist binnen de SV. Dat moet een prettig vooruitzicht zijnvoor de leden van de SV, het is in iedere geval een prettige ervaring voor de reunist zelve. De RV bestaat en is sinds 1995 ook bij notariele akte tot vereniging verworden en heeft der halve fysisch als metafysisch gesproken een bestaansrecht. Dat zal nog wel even zo blijven."

Tot zover de RV tot 1996. Inmiddels is het reunist worden voor vele afgestudeerden een logische stap geworden bij het verlaten van de SV. Dit is een goede zaak, de reunistenverenigig is nog altijd zeer jong maar biedt nu en ook zeker in de toekomst veel voor de reunisten.